Bir gün bir felsefe profesörü, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;
Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler. Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar. Onlar da evet doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Tabi ki kumlarda çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrencilerde koro halinde evet derler.
Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen iki fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, kahvede kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler! Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek eveet diyerek; Ben Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım der.
Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir.
Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur. O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs.
Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.
Şayet Kavanoza önce kum doldurursanız diye, anlatmaya devam eder, çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.
Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır. .
Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin . Gerisi hep kumdur.
Bu Ara Bir öğrenci sorar:
-Peki, O iki fincan kahve nedir? Profesör gülerek:Bu soruyu bekliyordum. Ha-yatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar yer vardır !!!
15.8.09
BİR FİNCAN KAHVE
Gönderen EkoL-iCe zaman: 23:50
Etiketler: anlamlı. profesör, güzel hikaye
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)





4 yorum:
Kahve İçmiyorum Artık Doktorum Yasakladı :D
Günaydın Hayırlı Sabahlar uzun bir yaz tatilinden sonra sizlerle beraber olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
Sevdikleriniz le ve yakınlarınızla birlikte güzel neşeli ve sağlıklı bol bereketli günler geçirmenizi dilerim.
Sevgiyle,Saygıyla vede Sağlıkla Mutlu Esen Kalın ALLAHA Emanet Olnuz.Saygılarımla
Şükrü Yılmaz
Antakya-HAtay
http://sukruyilmaz.net
http://sukruyilmaz.com
Gözyaşı Çiçeği
Etekleri buz
Kız kulesinin
Serseri rüzgârın dilinde
Kırık bir suzidîl...
Ayrılık
Hırçın dalgalarla
Sıçratıyor hasreti kucağına...
Ne garip
Kimse anlamıyor
Sormuyor halini
Islak saçları
Uzuyor yalnızlığa...
Açık kalan göğün fıskıyesi
Yıkıyor kanayan ruhunu boydan boya
Bulanık anılar karışıyor sulara...
Sahilde sektirdiği
Çakıl taşlarından ürken
Yalı çapkınlarının kanat sesi
Hala kulağında...
ve hala silinmeyen aşkın ayak izi...
Issız kumsalda
Hüzün yağmurlarından
Filizleniyor
Gözyaşı çiçeği...
Alıntı:Gözde Aydın
http://www.siirkolik.com/siirler/74048-gozyasi-cicegi.asp
Günaydın Hayırlı Günler Sevdiklerinizle birlikte güzel,neşeli,ve bereketli günler dilerim.Sevgiyle,Saygıyla vede Sağlıkla Kalın ALLAH'a Emanet olun. http://sukruyilmaz.net/img/gunaydin3.jpg
Şükrü Yılmaz
Antakya-HAtay
http://sukruyilmaz.net
http://sukruyilmaz.com
ÖLÜMDEN SONRA
Öldük, ölümden bir şeyler umarak.
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak.
Şimdi o dünyadan hiç bir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz
Ha olmuş, ha olmamış penceremiz;
Akar suda aksimizden eser yok
Alıntı:Cahit Sıtkı Tarancı
http://www.siirdefteri.com/?sayfa=siir&siir_id=597
Ne güzel anlatılmış çok sevdim hikayeyi paylaştığın için teşekkürler canım
Yorum Gönder